About Henry..

Hamburger theme

Intergalactic mouskara

Αναφαινομενη.

λαδι 40x60cm.

Παρτακι.

45x60cm, λαδι.

Λουλούδια και ρόδι.

Άλογο σε ακτίνα

Να μια περίπτωση που μια παλιά μελέτη που δεν εξελίχθηκε όπως έπρεπε, ξεθάφτηκε από τους φακέλους και με δυο τρία πραγματάκια ολοκληρώθηκε χρόνια αργότερα. Μια περίπτωση που συναντάς ένα παλιό έργο και αντί να προσπεράσεις λες: "μα τι σκεφτόμουνα όταν έβαζα αυτά εδώ τα μαύρα;" και απλά τα σβήνεις για να φτιάξεις κάτι άλλο, όμως τελικά δεν χρειάζεται τίποτε άλλο απολύτως. Ιδού το αποτέλεσμα,που ήταν εξ αρχής το επιθυμητό, μια διεισδυτική εικόνα του κορμιού του αλόγου σε λευκό και μαύρο, μια ακτινογραφημένη προβολή. Πλαστικά σε χαρτόνι 70x100cm.

Τοπογραφικό-ν.

 

Πλαστικά και σκόνες και ολίγον κολάζ. Χρωματιστό χαρτόνι. 50χ70εκ. Το να προσπαθείς να χωρίσεις τη γη σε κομάτια είναι ένα μόνο από τα πολλά ανύπαρκτα που ο άνθρωπος έφτιαξε αναγκαία. 

Διακοπή!

 Όπως γίνεται όταν έρχονται καινούργια άτομα στο πάρτι. Πλαστικά και σκόνες σε καμβά 30x40cm.

Θαλπωρή της συντροφιάς

 Πλαστικά και σκόνες σε ξύλο. Διαστάσεις ακριβώς δεν θυμάμαι, όμως παλιά υπήρχε η ξεθωριασμένη εκτύπωση ενός τοπίου τύπου ΜπομπΡός, που από από την αλλίωση των μελανιών είχε γίνει όλο ένα μπλε όνειρο. Η άχρηστη πληροφορία του κάδρου.

Κάπου εκεί, ανάμεσα στα άλλα.

 Αυτοσχεδιαστικό στιγμιότυπο με ζώο. Πλαστικά και σκόνες σε καμβά 30χ40εκ.

Από μίκρο σε μάκρο.

 

Πλαστικά και σκόνες σε μουσαμαδάκια 30x30cm.

Μέσεντζερ.

Όπως γινότανε τα πράγματα παλιά, γιατί νομίσαμε κι εμείς που είχαμε μόνο τα σταθερά τηλέφωνα με το περιστρεφόμενο καντράν ότι παλιώσαμε.

Πλαστικά σε χαρτόνι. 30 x 65 cm.

Απόγευμα Πατησίων.

Η οδός Πατησίων από την αρχή της και μέχρι τουλάχιστον την πλατεία Αμερικής έχει το προνόμιο, σε σχέση με τους αναρήθμητους δρόμους της Αθήνας, ότι μπορεί κανείς κατευθυνόμενος προς το κέντρο να συνειδητοποιήσει ότι πράγματι βρίσκεται σε αυτή την ίδια πόλη που βαραίνει η ιστορία τόσων αιώνων. Αυτό το οφείλει σε μια μάλλον αιφνιδιαστικά αρμονική θέαση του βράχου της Ακρόπολης, με τον Παρθενώνα να αναδύεται σαν κουφέτο πάνω από ένα χαοτικό, φασαριόζικο και τσιμεντόχτιστο αστικό τοπίο. Αλλά κάτι τέτοιες αντιθέσεις είναι που μας διαμορφώνουν σε αυτό τον τόπο και μας χαρίζουν το μοναδικό μας ταπεραμέντο, άμα βέβαια καταφέρουμε να ισορροπήσουμε μέσα σ΄αυτό και να μην τρελαθούμε. Άλλη μια τέτοια εικόνα της Ακρόπολης από κάποια απόσταση, δίνει και η λεωφόρος Αθηνών κάπου στο ύψος του Αιγάλεω, όμως δεν είμαι σίγουρη σε ποιο σημείο μπορεί κανείς να την απολαύσει όντας πεζός. Πατησίων λοιπόν και ξερό ψωμί.

Επιχρωματισμένη μονοτυπία, 30 x70 cm.

Τρεις απόπειρες κίνησης.

Πλαστικά σε χρωματιστό χαρτόνι 25x30cm.